مرحوم میرزا عباس رضی زاده ی گرگری به سال 1282( ه .ش ) در گرگر به دنیا آمد . پدر ایشان مرحوم میرزا رضی و مادرش مرحومه شهربانو دخت مرحوم محمد یاور علمداری ( از افسران قاجار) بوده است .

ایشان پس از 83 سال زندگی در سال  1360( ه . ش) وفات یافته و در مسقط الراس خود به خاک سپرده شد ه است .

تحصیلات :

مرحوم میرزا عباس در هفت سالگی _ و یا شاید کمتر جهت تعلیم دروس ابتدایی به مکتب مرحوم سید فرج که در آن زمان گویا مکتب پر رونقی بوده رفته و شروع به تحصیل کرده و در نهایت با اتمام نصاب الصبیان ابونصر فراهانی تحصیلات مکتب خانه ای خود را به پایان رسانیده و جهت ادامه ی تحصیل به تبریز که در آن زمان دار الولایه خوانده می شد با درایت و راهنمایی عموی خود میرزا رضا وثوق لشگر که خود از فرماندهان بزرگ قاچار بوده عزیمت کرده و در مدرسه ی طالبیه آن شهر که در شهرت ادبی برابرمدارس مشهد مقدس بوده اقامت گزیده و شروع به فراگیری دانش های مرسوم حوزه کرده .

تخصص اصلی ایشان ادبیات عرب بوده و علاوه بر متون معمولی حوزه های علمیه ،  نظیر صرف میر،الهدادیه ،صمدیه ، صیغ المشکله و ..... متن الضیه ابن مالک نحوی را که هزار بیت شعر در صرف و نحو عربی است از حفظ داشت و همین حفظ  الضیه  سبب شده بود که آن مرحوم به شرح ابن عقیل ،السیوطی ،الغنی و المطول که از کتابهای استدلالی و عالی ادبیات عرب بشمار می آیند کاملا مسلط باشد .

نا گفته نماند که نامی ترین استاد نحوی ایشان مرحوم میرزا علی اکبر اهری معروف به  نحوی بوده که شخصیتی نظیر ادیب اول در خراسان بوده است . بعد ها مرحوم سید حسن قاضی طباطبایی نیز متون پایه ای عربی را نزد مرحوم اهری به تلمذ نشسته بود .  مرحوم میرزا عباس علاوه بر متون حوزوی متن قران کریم و نهج البلاغه را از حفظ داشت و در ضمن به تفسیر قران کریم آنهم به شیوه ی ادبی و روایی نیز کاملا تسلط داشت و همین طور بخش اعظمی از بوستان و گلستان سعدی را ازحفظ بود .

علاوه بر ادبیات عرب ایشان با علومی از قبیل  منطق ، فلسفه  و  فقه کاملا آشنا بود و به ویژه در منطق بعضی از متون را ازحفظ بود مانند منطق الاکبری (فارسی) و تهذیب المنطق تفتازانی و حاشیه ی ملا عبدالله و.......

خدمات در محل تولد :

ایشان به اتفاق مرحوم حاجی میر حسین موسوی و حاج میر علی اکبر ضیایی و حبیبالله شاپوری برای تشکیل خانه ی انصاف ( شورای شهر فعلی ) انتخاب و اقدام به تاسیس شهرداری و دبیرستان پسرانه ی فردوسی گرگر و شرکت تعاونی روستایی بسیار زحمت کشیده و در حقیقت بخش اعظم کارهای اداری یاد شده را به تنهایی به انجام و اتمام رسانیده است .

تدریس:

متاسفانه آن مرحوم به علت اشتغال به کارهای کشاورزی دیگر فرصتی جهت تدریس نداشته و تعدادی از فرهنگیان قدیم نظیر حاج حسین قلی سیرانی و حاج حبیب الله شاپوری و علاقمندانی همچون حاج رضا امیری از محضر ایشان در ادبیات عرب و علوم قرآنی و بعضا تفسیر نهج البلاغه بهره مند شده اند .

شاگرد نامی ایشان که هم فرهنگی بوده و هم تحصیلات خود را در معارف اسلامی ادامه داده استاد محمد تقی پویان می باشد که فعلا دوران کهولت خود را در مشهد مقدس می گذراند .

مرحوم استاد دکترمحمود پدیده که چند سال پیش درگذشت از ارادتمندان آن مرحوم بوده و بارها جهت دیدار ایشان به گرگر آمده و بخشی از مصاحبات آن دو ضبط شده است . مرحوم دکتر پدیده از تسلط ایشان به لغت عرب ـ متن و تفسیر قران کریم بارها و بارها اظهار شگفتی کرده و او را حتی قدرتر از استاد سید حسن قاضی طباطبایی خوانده است.

نویسنده ی وبلاگ شهرستان جلفا وظیفه ی خود می داند که بزرگوارانی همچون مرحوم میرزا عباس رضی زاده ی گرگری را که باآن هم معلومات و وارستگی در نهایت گمنامی زندگی کرده اند و تا به امروز هیچ یادی از آنها نشده است به جامعه معرفی نماید شاید در مقابل آن همه بزرگواری قدم کوچکی برداشته باشد .

با تشکر از:  آقای داود رضی زاده گرگری

 برگرفته از وبلاگ شهرستان جلفا